Soms durf je iets niet hardop te zeggen omdat je bang bent dat je het daarmee jinxt. Maar sinds Isa weer thuis is gaat het wel iets beter met haar. De pijnpieken zijn niet meer zo heftig en ze voelt zich ook wat meer opgeknapt.
Vanochtend onder begeleiding van Bianca (de kraamverzorgster van Puur), die er helaas vandaag voor het laatst was, is Morris met Isa onder de douche geweest. Dat was heerlijk. Voor allebei!
Gelukkig is de kraamzorg door Isa’s bijzondere situatie met een paar dagen verlengd en dat is heel erg fijn.
Helaas niet nog een paar dagen met Bianca maar met een collega van haar.
Naast dat Tirzah en ik vannacht om respectievelijk 03:30 en 06:00 uur even uit zijn geweest om Isa te helpen met het verschonen van Morris is het vooral het ritme van de dag waaraan we weer moeten wennen.
Nog steeds staat de wasmachine zo ongeveer de hele dag te draaien en als ie uit staat, is het de droger.
Het houdt ons aardig bezig. Maar zolangzamer hand komt er wel een soort gewenning.
Ons beider werk biedt ons gelukkig de mogelijkheid om deze eerste twee weken thuis alles op de rit te krijgen en vanaf volgende week gaan we weer echt aan de slag. Voornamelijk nog vanuit huis en wat meer verspreid over de dag en avond.
Morgen weer een dag. Om naast de drukte en het rennen ook heel erg van Morris te genieten. En we houden de vingers gekruist dat Isa ook weer een stapje maakt.
