Soms zijn er van die dagen dat je in de krant of op TV iets leest of ziet waarvan je denkt: hoe kan dat nou?
Zoiets kan toch niet onopgemerkt zijn gebleven?
Zo’n dag heb jíj nu.
En hadden wij afgelopen zondag(avond), feitelijk in de nacht van 19 op 20 januari.
Jullie lezen het hier en wij hebben het live meegemaakt
In voorbereiding op Isa’s 21 dinner dat op zaterdag 25 januari gepland was heb ik zondagochtend samen met Isa onze tuin opgeruimd, ook een paar planten verpot en uiteindelijk de tegels schoon gespoten.
Isa moest laat hockeyen en vertrok rond 1530-1600 uur.
Tirz was niet thuis, ik heb even alleen iets gegeten en zo rond 2030 uur was Isa weer thuis. Meteen maar even douchen en dan zou Tirz ook weer thuis zijn om samen met haar Wie is De Mol? terug te kijken.
Echter het douchen duurde wat langer dan gepland. Ik lag beneden op de bank en toen belde Isa me dat ze nogal buikpijn had. Ik heb haar een ibuprofen gegeven en een warme kruik.
Inmiddels kwam Tirz ook thuis en ging op mijn advies even bij Isa op de kamer kijken.
Toen ze weer naar beneden kwam had ze de huisartsenpost/SEH al aan de lijn.
Dit was niet normaal, de pijn was bizar. Ze wilden haar zien.
Snel zijn we in de auto gesprongen en naar het Spaarne ziekenhuis gereden. Vlot gezien door de arts en deze keek veelzeggend zijn collega aan, ze waren met z’n tweeën. Toen keek hij ook Isa en ons aan en zei: “ik denk dat je zwanger bent”. En sterker nog, dat je aan het bevallen bent. Monden vielen open, tranen vloeiden, de spanning steeg.
Een snelle echo gaf het definitieve antwoord. We hoorden het hartje kloppen.
Jullie moeten snel naar de locatie Haarlem-Zuid. Daar zijn de kraamkamers.
Het was toen 22:00 uur. Vier(4!) uur later, maandagochtend om 02:00 uur werd Morris geboren.
Een gezonde baby die waarschijnlijk nog wel iets langer dan 40 weken in Isa’s buik had gebivakkeerd.
Zonder dat er daadwerkelijke aanwijzingen waren geweest. Afgelopen december nog in Egypte geweest, zwemmen, snorkelen. NIETS.
Een schok voor ons allemaal dus. Maar het is ook een mooie schok, ondanks dat er voor Isa het een en ander zal veranderen, leefstijl, studie etc. en natuurlijk voor ons ook (omdat Isa nog thuis woont), is het wel een heel mooi klein mannetje.
Eentje die ongetwijfeld nog voor veel gedoe, reuring en slapeloze momenten zal zorgen. Maar ook heel veel liefde zal krijgen en goede zorg. En een warme nest.
Dus Isa (bijna 21 jaar jong), ongepland moeder, Tirzah (54 jaar jong) en Tim (bijna 54) ongepland opa en oma.
Haarlem
20-01-2025
Maandagochtend 02:00 uur
3600 gram
51 cm
Het moet bij ons ook nog even landen….
